De rechtbank Limburg heeft bepaald dat het Maastricht UMC+ de medische behandeling van een driejarig meisje mag beëindigen. Het kind lijdt aan een zeldzame, ernstige aandoening en wordt kunstmatig beademd. Volgens het ziekenhuis is er geen uitzicht op herstel en is verdere behandeling medisch zinloos.
Ziekenhuis wil behandeling beëindigen
Het meisje wordt momenteel in leven gehouden op de intensive care van het Maastricht UMC+. Er is geen beschikbare behandeling voor haar aandoening. Volgens het ziekenhuis is het lijden van het meisje uitzichtloos en zou verdere behandeling medisch onverantwoord zijn. Ook zou het in strijd zijn met professionele normen en de wet.
Ouders eisen voortzetting of overplaatsing
De ouders zijn het niet eens met het besluit en spanden een kort geding aan. Zij eisten dat het ziekenhuis zou worden verboden de kunstmatige beademing stop te zetten. Als alternatief vroegen zij overplaatsing naar een verpleegkliniek of een uitstel van zes maanden.
De ouders stellen dat het lijden van hun dochter minder ernstig is dan het ziekenhuis aangeeft. Op basis van hun geloofsovertuiging wijzen zij het beëindigen van de behandeling af. Ze maken zich daarnaast zorgen dat hun dochter een mogelijke toekomstige behandeling misloopt. Zij vinden dat hun dochter uiteindelijk zelf moet kunnen beslissen over het staken van de behandeling.
Medische beoordeling doorslaggevend
De rechter benadrukt dat het besluit om de behandeling te stoppen een medische aangelegenheid is die bij de artsen ligt. De ouders hoeven daarvoor geen toestemming te geven. Artsen uit twee andere ziekenhuizen hebben de situatie beoordeeld en onderschreven de conclusie van het Maastricht UMC+ dat het meisje uitzichtloos lijdt. Uit verklaringen van medisch personeel blijkt bovendien dat het meisje ernstig lijdt.
De rechter stelt op basis van deze informatie vast dat het besluit van het ziekenhuis medisch gerechtvaardigd is.
Verdragsrechten niet geschonden
De ouders deden ook een beroep op het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, waaronder het recht op leven, het recht op gezinsleven en het recht op godsdienstvrijheid. De rechter oordeelt echter dat deze rechten in deze situatie niet worden geschonden.
De vorderingen van de ouders zijn daarom afgewezen.
Bron: rechtspraak
